Blog Herbaciany

Poród

admin — Wed, 11 Apr 2012 17:21:19 +0000

Kobiety z dostępem do usług medycznych dobrej jakości mogą wybrać poród w swoim własnym domu. Nazywa się to porodem domowym. Wybierają oni intymność tego przeżycia we własnym domu i pragnieniem uniknięcia doświadczenia skupiającego się na technice. Specjaliści, którzy przyjmują porody to położnicy lub lekarze, którzy wykształceni są w dostarczeniu podstawowej opieki lekarskiej w sytuacjach takich jak dystocja ramion, krwotok poporodowy, szycia rozdarć pochwy i reanimowanie noworodków. A także i przede wszystkim rozpoznanie jakiegokolwiek oznak niebezpieczeństwa i podjęcia odpowiedniej decyzji o przeniesieniu do szpitala zanim wyłoni się jakiekolwiek powikłanie podczas porodu. Bezpieczeństwo jest sprawą kluczową. Jest oczywiste że w szpitalu możliwość uratowania skomplikowanej sytuacji jest większa niż przy porodzie domowym. Ale również jest oczywiste, że stworzonych zostanie mniej skomplikowanych sytuacji w porodzie domowym, gdzie utrzymują się warunki emocjonalne i pozycje, które natura przewidziała dla porodu.

Historia

admin — Wed, 11 Apr 2012 17:21:19 +0000

Elektroniczna historia choroby zwana także zinformatyzowaną historią choroby jest maszynowym rejestrem danych społecznych, zapobiegawczych i lekarskich pacjenta, uzyskanym w sposób bezpośredni lub pośredni i ciągle aktualizowanym. Historia choroby jest zbiorem dokumentów, które zawierają dane, oceny i informacje o jakimkolwiek rodzaju na temat sytuacji i rozwoju klinicznemu pacjenta w procesie opieki medycznej. Historia choroby to zbiór dokumentów zarówno w formie pisemnej jak i graficznej, który odnosi się do okresów choroby pacjenta i podjętych działań sanitarnych. Elektroniczna historia choroby oznaczałaby wdrożenie technologii informacji i komunikacji do ośrodka opieki medycznej. Sprawia to, że historia przestaje być rejestrem informacji tworzonym w stosunku lekarz-pacjent aby stać się częścią zintegrowanego systemu informacji klinicznej. Elektroniczna historia choroby jest jednolitym i osobistym, multimedialnym rejestrem, w którym zachowuje się całą informację odnośnie pacjenta i opieki nad nim.

Niedosłuch

admin — Wed, 11 Apr 2012 17:21:18 +0000

Niedosłuch jest częściową utratą słuchu. Nazywa się niedosłuchem niedobór funkcjonalny który ma miejsce gdy osoba traci zdolność słyszenia w mniejszym lub większym stopniu. Nazywa się progiem słyszenia bodziec dźwiękowy, który jest najsłabszym jaki może wychwycić ucho ludzkie. Często spotykamy się z używaniem słów niedosłuch i głuchota jako synonimy, chociaż nie nimi nie są. Głuchota jest jest bowiem utratą słuchu, która powoduje zaburzenie zdolności do odbioru, rozróżnienia, kojarzenia i rozumienia dźwięków pochodzących zarówno z otoczenia jak i języka mówionego. Utrata słuchu jest większa od 70 decybeli, co pozwala im na słyszenie tylko głośnego hałasu z otoczenia takiego jak motor, odkurzacz, piła elektryczna czy samolot. Niedosłuch jest natomiast utratą słuchu mniejszą niż 70 decybeli. Osoby te mogą się porozumiewać, mogą słyszeć płacz dziecka lub szczekanie psa. Korzystają bowiem z aparatu słuchowego. Niedosłuch można wykryć za pomocą różnych metod. Należy pamiętać, że stan ten nie wpływa na wydajność intelektualną osoby.

Hipermnezja

admin — Wed, 11 Apr 2012 17:21:17 +0000

Hipermnezja jest stanem, w którym osoba posiada wyższą pamięć autobiograficzną. Po raz pierwszy opisana została w artykule z Neurocase w 2006 roku jako niezwykły przypadek wspomnień autobiograficznych. Cechy charakterystyczne hipermnezji to takie, że osoba używa nadzwyczajnie dużej ilości czasu na myślenie o swojej osobistej przeszłości i posiada niezwykłą zdolność pamiętania o specyficznych wydarzeniach z przeszłości. Osoby z hipermnezją mogą pamiętać wydarzenia które przeżyły osobiście. Takiej osobie można wskazać datę i opisze ona to co się działo tego dnia, jaka była pogoda i wiele szczegółów, które większość osób nie byłoby w stanie przypomnieć sobie. Mogą zapamiętać jaki dzień tygodnia był w jakiej dacie, ale nie są takie jak osoby autystyczne czy z zespołem Savanta. Ich wspomnienia ograniczają się do dni w osobistym, umysłowym kalendarzu. Skojarzenie w umyśle tworzy się w sposób automatyczny i obsesyjny. Do chwili obecnej potwierdzonych zostało sześć przypadków, trwają badania nad dwoma więcej.

Hiperkeratoza

admin — Wed, 11 Apr 2012 17:21:16 +0000

Hiperkeratoza jest schorzeniem charakteryzującym się pogrubieniem zewnętrznej warstwy skóry, która składa się z keratyny, silnego białka ochronnego. Nadmierne rogowacenie skóry może być spowodowane tarciem, co prowadzi do pojawienia się odcisków, modzelami, przewlekłymi zapaleniami, wypryskami lub zaburzeniami genetycznymi takich jak ichtioza. Hiperkeratoza spowodowana jest nadmiernym nagromadzeniem się keratyny w zewnętrznych warstwach skóry. Pogrubienie się skóry chroni ją przed tarciem, naciskiem i podrażnieniem. Kiedy wspomniana hiperkeratoza nabywa nadmiernej grubości nie może nałożyć się na elastyczność pozostałej części skóry, ponieważ jest grubsza i sztywniejsza niż pozostałe warstwy tkanki nabłonkowej. Dlatego powstaje oddzielenie się tej zewnętrznej warstwy od reszty skóry. Większa część form hiperkeratozy jest bezbolesna. Chociaż hiperkeratoza może pojawić się na każdej części skóry, istnieją obszary gdzie pojawia się ona najczęściej i są to podeszwa, pięta, łokieć i kolano.

Heliox

admin — Wed, 11 Apr 2012 17:21:16 +0000

Heliox jest gazowym związkiem dającym się oddychać, złożonym z helu i tlenu. Heliox używany był w medycynie od początku lat trzydziestych, chociaż początkowo społeczność lekarska przyjęła jego użycie do łagodzenia objawów niedrożności górnych dróg oddechowych. Jego wachlarz zastosowań poszerzył się od tamtego czasu, przede wszystkim w związku z niską gęstością gazu. Heliox używa się głównie w mieszance z taką samą proporcją tlenu co powietrze nad poziomem morza, czyli 21 procent, chociaż inne mieszanki także są dostępne. Opór drug oddechowych określony jest przez średnicę dróg oddechowych i przez gęstość wdychanego gazu. Dlatego gdy azot znajdujący się w powietrzu jest zastąpiony helem, opór dróg oddechowych zmniejsza się z powodu mniejszej gęstości gazowej mieszanki. Oznacza to, że gdy oddycha się Helioxem, opór dróg oddechowych jest mniejszy i dlatego wymagana do wentylacji płuc energia mechaniczna jest mniejsza. Heliox używa się głównie w leczeniu wielu dolegliwości, które polegają na zmniejszeniu średnicy dróg oddechowych i większemu oporowi dróg oddechowych.

Geny

admin — Wed, 11 Apr 2012 17:21:15 +0000

Genetyka medyczna jest zastosowaniem genetyki w medycynie. Pole działania genetyki medycznej jest szerokie i zróżnicowane. Obejmuje różne dziedziny takie jak genetyka kliniczna, genetyka biochemiczna, genetyka molekularna, genetyka chorób powszechnych i poradnictwo genetyczne. Jakakolwiek inna dziedzina genetyczna uważana jest za hybrydę. Genetyka kliniczna jest hybrydą medycyny klinicznej i genetyki. Genetyka biochemiczna jest hybrydą cytologii i genetyki i obejmuje badanie chromosomów pod mikroskopem. Poradnictwo genetyczne jest hybrydą genetyki z doradztwem nieukierunkowanym. Genetyka ludzka różni się od genetyki medycznej tym, że genetyka ludzka jest niezależna od medycyny podczas gdy genetyka medyczna zawsze się na niej opiera. Medycyna genetyczna jest nowym określeniem w genetyce medycznej. Pomimo, że genetyka ma swoje korzenie w XIX wieku, zostało przebadana znaczna ilość zaburzeń takich jak bielactwo, brachydaktylia i hemofilia. Opracowane zostały różne podejścia matematyczne i zastosowane w genetyce ludzkiej z czym powstała genetyka populacyjna.

Szyna

admin — Wed, 11 Apr 2012 17:21:14 +0000

Szyna w medycynie jest urządzeniem lub metalową strukturą (zwykle aluminiową przez swoją ciągliwość), drewnianą, gipsową lub plastikową, którą stosuje się w celach terapeutycznych. Najczęściej używane są w przypadku złamań lub jako uzupełnienie chirurgicznych zabiegów ortopedycznych lub w odontologii. Na ogół szyny w medycynie używane są aby utrzymać w swojej pozycji lub podtrzymać i unieruchomić części ciała, w szczególności te ruchome i stawowe. Szynę używa się czasowo przed ostatecznym leczeniem jak na przykład w leczeniu złamań lub zwichnięć kończyn i stawów. Szynę używa się długofalowo do czasu wyzdrowienia, aby pozwolić na gojenie się lub konsolidację uszkodzonych tkanek, proces który normalnie byłby utrudniony przez ruch. Jeśli są używane w sposób długotrwały, noszą nazwę klamry. Szyna ułatwia krążenie limfatyczne i żylne i pozwala na poprawę lub uniknięcie zniekształceń. Szyny dzielą się według segmentu ciała do którego się je stosuje, materiału i struktury. Mogą być sztywne lub ciągliwe.

Logopedia

admin — Wed, 11 Apr 2012 17:21:14 +0000

Logopedia jest zawodem, który ocenia, rozpoznaje i interweniuje w zaburzeniach mowy ludzkiej, a także stara się optymalizować użycie normalnej mowy ludzkiej. Od urodzenia zaczyna się pierwszy etap komunikacji, zwany przed-językowym. Wszystko to co się pojawia przygotowuje dziecko do jego przyszłego języka mówionego. Zdolność mowy jest bowiem czymś co nie występuje od razu, tylko się ją nabywa i konsoliduje za pomocą różnych etapów rozwojowych. W tym etapie ustanawiają się pierwsze zasoby komunikacyjne dziecka, w szczególności z matką. Dziecko uczy się mówić w miarę jak rośnie jego potrzeba do porozumiewania się. W ciągu pierwszych miesięcy podstawową rolę komunikacyjną stanowi płacz. Powoli nabywa on odmian w zależności od potrzeb. Matka zaczyna rozumieć czego pragnie jej niemowlę w danej chwili. Rozróżnia kiedy ten płacz przejawia ból, głód, senność lub inną dolegliwość. Po porozumiewaniu się za pomocą płaczu pojawia się etap gry samogłoskowej czyli gaworzenie. Dzieje się to do momentu w którym wyłania się nieprzerwane powtarzanie dźwięków samogłoskowych.

G-LO

admin — Wed, 11 Apr 2012 17:21:13 +0000

G-LOC oznacza utratę przytomności wywołaną siłą przeciążeniową. Jest to określenie używane w medycynie lotniczej do opisu utraty przytomności wynikającej z nadmiernych sił przeciążeniowych, które utrzymując się, zmniejszają wpływ krwi do mózgu. Ze wszystkich sił na które narażony jest pilot w samolocie, tylko te które mają miejsce w osi pionowej mogą tworzyć G-LOC. Przyśpieszenia podłużne, takie jak w katapulcie lub boczne nie mają większego wpływu fizjologicznego. Skutki przyśpieszenia zależą od różnych parametrów. Po pierwsze wielkość. Nie jest tym samym przyśpieszenie 1.1 g co 11 g. W pierwszym przypadku byłoby ledwie odczuwalne, w drugim spowodowałoby utratę przytomności. Jeżeli trwanie jest krótkie, efekty są mniejsze i tolerowanie jest większe. Przy wyjściu z samolotu przy katapultowaniu osiąga się siły do 19 g bez większych problemów. Podczas gdy 5 g utrzymane podczas jakiegoś manewru może sprawić utratę przytomności. Dla organizmu preferowane są zmiany progresywne nad zmianami nagłymi.